ความรักนั้น เกิดขึ้นด้วยเหตุ ๒ ประการนี้คือ
๑. ด้วยเคยอยู่ร่วมกันมาแต่ปางก่อน
๒. ด้วยช่วยเหลือเกื้อกูลกันในปัจจุบัน
ดุจดังดอกอุบลเกิดขึ้นด้วยเหตุ ๒ ประการเช่นกัน คือ ด้วยเปลือกตม และ น้ำ ฉะนั้น ฯ" และได้มีปราชญ์แต่โบราณท่านแปลเป็นบทกวีไว้ว่าเหตุแห่งรักท่านชี้ว่ามีสอง
หนึ่ง-เคยปองครองรักสมัครสมาน
โดยบุพเพนิยมมานมนาน
พอได้พานพบรักสลักใจ
โดยบุพเพนิยมมานมนาน
พอได้พานพบรักสลักใจ
สอง-ปัจจุบันหมั่นเกื้อเอื้อเฟื้อพร้อม
รักก็ย่อมเกิดขึ้นมาอย่าสงสัย
ดังอุบลต้นกอลออใบ
ย่อมอาศัยตมน้ำงอกงามเอย ฯ
รักก็ย่อมเกิดขึ้นมาอย่าสงสัย
ดังอุบลต้นกอลออใบ
ย่อมอาศัยตมน้ำงอกงามเอย ฯ
นี่ถือเป็นสากลแห่ง "อุบัติรัก" ที่ใช้ได้ทุกกาล หากขาดเหตุ สองประการนี้ ความรักที่เหมือนดอกบัว นั้น ก็เป็นเหมือนบัวแล้งน้ำย่อมไม่งอกงาม ตามที่มุ่งหวัง หรือดังที่ควรจะเป็น
No comments:
Post a Comment